تاریخ امروز :
انجمنهای تخصصی علمی  فرهنگی پرشین وی
تبلیغات
نمایش نتایج 1 تا 2 از 2 مجموع
  1. #1
    کاربر ویژه
    تاریخ عضویت
    Apr 2010
    ارسالها
    1,032

    جعبه افتخارات

    حالت من
    Happy
    تشکر
    16,812
    تشکر شده 17,656 بار در 5,293 پست

    پیشفرض بیوگرافی علی نصیریان

    Click here to enlarge

    [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ] در سال 1313ه.ش در تهران متولد شد. وی با دیدن تعزیه و نمایشهای تخت حوضی و نقالی در محل زندگی خود به نمایش علاقمند شد و پس از گذراندن دوره های تحصیلی تا اخذ دیپلم هنر پیشگی به سال 1335 در تهران و گذراندن دوره های تئاتر کلاسهای معتبر، بین سالهای 1336 تا 1337 شروع به نمایشنامه نویسی و تشکیل گروههای تئاتر کرد. وی در سال 1336 در اداره هنرهای دراماتیک مشغول شد. در سال 1341 با استفاده از بورسی مطالعاتی به آمریکا رفت و به مطالعه تئاتر پرداخت. پس ازبازگشت در [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ] نیز در سینمای ایران در خلق آثاری به یاد ماندنی چون گاو، ستارخان، کمال الملک، جاده های سرد، سیر سنگی، ناخدا خورشید و .... به بازیگری پرداخته است.


    [IMG]file:///D:/DOCUME%7E1/KINGMO%7E1/LOCALS%7E1/Temp/moz-screenshot-8.png[/IMG]
    Click here to enlarge


    گروه : هنر
    رشته : سینما و تئاتر
    گرایش
    : بازیگری
    اوضاع اجتماعی و شرایط زندگی :استاد [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ] درسال 1313 ه.ش در تهران متولد شد. کودکی وی معاصر با واپسین سالهای سلطنت رضا شاه و آغاز ورود به سینما به طور عام درایران بود. در عصر محمد رضا شاه پهلوی که نوعی غربگرایی بر فرهنگ رسمی ایران حاکم شد، سینمای غرب نیز به سینمای ایران تاثیر نهاد.

    تحصیلات رسمی و حرفه ای : استاد علی نصیریان دوره تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مدارس تهران گذراند و پس از اخذ دیپلم هنر پیشگی به سال 1335 در تهران، به گذراندن دوره های تئاتر در کلاسهای معتبر تئاتر پرداخت. وی پس از کسب تجاربی در نمایشنامه نویسی در سالهای 7- 1336 و مدتی شرکت در جشنواره های هنری، درسال 1341 طی یک بورس تحصیلی برای مطالعه تئاتر به آمریکا رفت و پس از بازگشت به ایران، به فعالیت هنری مشغول شد.
    خاطرات و وقایع تحصیل : روزگار تحصیل استاد علی نصیریان معاصر با سلطنت محمد رضا شاه پهلوی و گسترش فرهنگ غرب از جمله سینمای غرب در ایران بود. دراین بین بورسهایی تحصیلی برای تحصیل در انواع رشته ها از جمله هنر، در غرب به ویژه آمریکا فراوان بود. از این رو استاد نصیریان به [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]رفت.

    فعالیتهای ضمن تحصیل : استاد علی نصیریان علاوه بر تحصیل در رشته هنرپیشگی در هنرستان، در کلاسهای آزاد و معتبر تعلیم تئاتر به آموختن تئاتر و نیز نمایشنامه نویسی و تشکیل گروههای تئاتر پرداخت. همچنین در بحث و گفتگو زمینه آشنایی با فریدون رهنما، فرخ غفاری، دکتر امیرحسین جهانبگلو، مهدی فروغ، علی اصغرگرمسیری فراهم شد.

    استادان و مربیان : استاد علی نصیریان ضمن تحصیل دررشته هنر پیشگی در [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]، در کلاسهای آزاد معتبر تعلیم تئاتر در محضر بزرگانی چون، رفیع حالتی، اسماعیل مهرتاش، مهندی نامدار،مطیع الدوله حجازی، حبیب یغمائی، حسن ره آورد، ابوالقاسم جنتی عطائی،استاد یوسفی، خان ملک ساسانی، ناظر زاده کرمانی، و سرکیسیان هنرها آموخت.از استادان وی در تئاتر سعدی حسین خیرخواه استاد بازیگری و حسین ناصحی استاد سلفژ بودند.

    هم دوره ای ها و همکاران : بهمن فرسی- هادی- جعفر والی- بیژن مفید- فهیمه استکار- صدرالدین الهی- عباس جوانمرد- احمد یراقلو- خجسته کیا- منوچهر انور- شاهین سرکیسیان

    همسر و فرزندان : حاصل ازدواج علی نصیریان سه فرزند می باشد.

    وقایع میانسالی : استاد علی نصیریان بین سالهای 1336 تا 1337 به نمایشنامه نویسی و تشکیل گروههای نمایش مشغول بود. از سال 1336 نیز در اداره هنرهای دراماتیک به فعالیت مشغول شد. وی در سال 1341 طی یک بورس تحصیلی برای مطالعه تئاتر به آمریکا رفت و پس از بازگشت به ایران به فعالیت هنری در صدا و سیما و سینما پرداخت.

    مشاغل و سمتهای مورد تصدی : استاد علی نصیریان پس از فراغت از تحصیل در هنرستان مدتی به طور آزاد به عنوان نمایشنامه نویس و تشکیل دهنده گروههای تئاتر کار می کرد. وی از سال 1336 کارمند اداره هنرهای دراماتیک شد که سمت کارگردانی و بازیگری داشته است . و پس از بازگشت از آمریکا نیز به طور حرفه ای به بازیگری در صدا و سیما و نیز در سینما مشغول است. درسال 1355 تا 1357 رئیس اداره تئاتر بود و بعد بازنشسته شد و از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دبیری دو دوره جشنواره تئاتر شهرستان را بعهده داشت. سالهای 55 و 56 عضو گروه نمایش و ادبیات نمایشی فرهنگستان هنر شد.

    فعالیتهای آموزشی : استاد علی نصیریان به احتمال زیاد فعالیت آموزشی خاصی را انجام نمی دهند. اما نمایشنامه ها و بازیهای درخشان وی در [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]و صدا و سیما سرمشق بسیاری از بازیگران جوان می باشد.

    مراکزی که فرد از بانیان آن به شمار می آید : علی نصیریان گروه هنر ملی و گروه مروارید و گروه مردم را پایه گذاری کرد و فعالیتهایی در تاسیس هنرهای دراماتیک ارائه کرده است.

    سایر فعالیتها و برنامه های روزمره : مطالعه آثار سینمایی، نمایشنامه نویسی و شرکت در گروههای تئاتر حرفه و تله تئاتر های تلویزیونی از اموری است که استاد علیه نصیریان در کنار امور حرفه ای خود به آنها می پردازد.شاگردان : بسیاری از بازیگران جوان ایرانی به ویژه بازیگران نقشهای تاریخی توجه به شیوه بازیگری استاد علی نصیریان دارند.

    آرا و گرایشهای خاص : استاد علی نصیریان با دیدن تعزیه و نمایشهای تخت حوضی و نقالی در محل زندگی خود به نمایش علاقمند شد، در بازیگری بیشتر به نقشهای تاریخی و مردمی ( مردمشناسانه) توجه دارد و در بازیگری وی نوعی زیرکی، مردم داری و وقار نهفته است.او در اکثر نمایش هایش گرایشی خاص به نمادگرایی دارد و ارزش خاصی دارد که نوشته هایش را مستثنی می کند . او اولین کسی است که که با تکیه بر ادبیات شفاهی از اشعار، تصنیفها و سنتهای عامیانه در نمایشهایش استفاده می کند. استاد نصیریان بر اساس شیوه های نمایش سنتی ایران که خود مستقیما شاهد آن بوده و با آشنایی با ساختار و عناصر تئاتر غرب، به تالیف آثاری می پردازد که بانی و بنیانگذار نمایشنامه نویسی ملی ایران می گردد.

    جوائز و نشانها : برنده جایزه اول در اولین مسابقه نمایشنامه نویسی درایران برای نمایشنامه بلبل سرگشته درسال1336. برگزیده شدن به عنوان چهره های ماندگار درعرصه رشته هنرهای نمایشی ( بازیگری) در نخستین همایش چهره های ماندگار درسال 1380 دریافت نشان درجه اول فرهنگ و هنر از ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران جناب آقای خاتمی دریافت نشان درجه اول دانش از ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران جناب آقای احمدی نژاد تندیس خانه سینما و [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ] از جشنواره فیلم فجر و جوایز دیگر

    چگونگی عرضه آثار :
    از آثار علی نصیریان کتاب تماشاخانه و دو سه کتاب و جزوه های مختلفی به چاپ رسیده است.


    بعضی از آثار:


    سینمایی


    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]

    تلویزیونی


    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]
    • [برای مشاهده لینک ها باید به خانواده بزرگ پرشین وی بپیوندید. ]

    Click here to enlarge
    یه آدم باهوش ،با حرفایی که پشت سر بقیه هست
    در مورد اونها قضاوت نمی کنه!

    بلکه با برخورد با خود طرف اون رو میشناسه

  2. #2
    کاربر ویژه
    تاریخ عضویت
    Apr 2010
    ارسالها
    1,032

    جعبه افتخارات

    حالت من
    Happy
    تشکر
    16,812
    تشکر شده 17,656 بار در 5,293 پست

    پیشفرض مروری بر كارنامهء بازیگری علی نصیریان

    علی نصیریان نویسنده، كارگردان و بازیگری است كه در تئاتر او را با كارهایی چون «بلبل سرگشته»، «هالو» و بسیاری از كارهای سینمایی، سریال ها و تئاتر های تلویزیونی اش می شناسیم آثاری چون «ستارخان»، «ناخدا خورشید»، «بوی پیرهن یوسف» و سریال هایی از جمله «سربداران»، «هزاردستان» و تئاتر های تلویزیونی مانند «سوزن بانان» را كه هیچگاه نمی توان از یاد برد از جمله كارهای به یاد ماندنی او است این بازیگر 72 ساله سینما و تلویزیون ایران، فارغ التحصیل هنرستان هنرپیشگی تهران یا همان مدرسه تئاتر هنر ملی در سال 1334 است. او پیش از آن دوره یی را در تئاتر جامعه باربد، زیر نظر استادانی مانند رفیع حالتی و اسماعیل مهرتاش گذراند. همچنین به مدت یك سال كارآموز این گروه تئاتری شد. دو سال بعد نیز دوره یك ساله دیگری را در كلاس های تئاتر سعدی به مدیریت حسین خیرخواه گذراند علاقه او به نمایش به پیش از این دوران بازمی گشت. یعنی به سال های نوجوانی و زمانی كه برای دیدن تعزیه و پرده خوانی می رفت. او خود در این باره می گوید؛ «دیدن نمایش های سنتی و تخت حوضی در عروسی ها یا برپایی مجالس تعزیه در مراسم عزاداری، برایم بسیار جذاب بود و به دلیل بافت سنتی محله یی كه در آن زندگی می كردم (میدان وحدت اسلامی)، مجالس تعزیه یا پرده خوانی، نقالی و معركه گیری آنجا زیاد انجام می شد و من تقریباً تماشاگر ثابت اكثر این كارها بودم.» شروع كار نمایشنامه نویسی و تشكیل گروه نمایش او هم زمان با تاسیس اداره دراماتیك و شروع فعالیت در این اداره در سال 1336 بود. او در همین سال با نگارش نمایشنامه «بلبل سرگشته» توانست در اولین دوره مسابقه نمایشنامه نویسی شركت كرده و موفق به دریافت جایزه نخست آن شود نصیریان در این دوران تئاترهای فراوانی مانند «امیر ارسلان»، «بنگاه تئاترال»، «بازرس»، «آگهی ازدواج»، «پهلوان كچل»، «چوب به دست های ورزیل»، «طلسم حریر، مرد ماهی گیر»، «استعمال دخانیات ممنوع»، «مردی كه مرده بود و خود نمی دانست»، «عروسی باقرخان»، «بازی سیاه»، «آی بی كلاه، آی باكلاه»، «بهترین بابای دنیا»، «بیگانه یی در خانه» و «آنتیگون» را به اجرا رساند یا در آنها به ایفای نقش پرداخت او در فواصل سال های 1339 تا 1344، هم زمان با فعالیت تلویزیونی تعداد كثیری نمایش زنده را كه توسط گروه تئاتر اداره هنرهای دراماتیك اجرا می شد، با كمك همكارانش به اجرای تلویزیونی درآورد و آنها را به خانه های مردم برد تا از این طریق مردم را با دنیای جذاب، ویژه و پررمز و راز تئاترهایی آشنا كند كه پیش از این در سالن های نمایش آن زمان اجرا شده بودند و بیش از پیش به تاثیرگذاری آنها در سطح وسیعی از جامعه كمك شایانی كرده باشد. او طی مصاحبه یی در مورد تاثیرگذاری این نمایش های تلویزیونی و قابلیت های تلویزیون می گوید؛ «صحنه تماشاگران خاص و محدودی دارد. حتی اگر ماه های متمادی هم یك تئاتر خوب روی صحنه اجرا شود، اگر از وسایل ارتباط جمعی فراگیرتری مانند تلویزیون پخش نشود، آن اثر فراگیر نمی شود و آن ارتباط فراگیر با مخاطب برقرار نمی شود. بازیگری بدون تماشاگر معنا ندارد. چرا كه بازیگر باید با مردم و تماشاگر خود ارتباط نزدیك برقرار كند كه بهترین نوع آن از طریق تلویزیون صورت می پذیرد علی نصیریان، عزت الله انتظامی و فخری خوروش گروهی بودند كه در آن سال ها به دلیل همكاری مداومشان به سه تفنگدار معروف شده بودند. در این گروه جایگاه علی نصیریان همواره به عنوان نویسنده و گاه كارگردان ثابت بود، به طوری كه خودش می گوید؛ «من بیشتر تمركزم را روی بازیگری و كارگردانی گذاشته بودم، اما گاهی به دلیل نبود متن خوب، نویسندگی هم می كردم این گروه تلاش داشت متون نمایش فارسی را جایگرین آثار خارجی آن كند. البته اگر در شرایط خاصی به سراغ آثار خارجی و غربی می رفتند، می كوشیدند آن را با وضعیت و فرهنگ آن روزگار نزدیك كرده و اصطلاحاً روزآمد كنند تا به این ترتیب نمایشنامه، اثری صرفاً خارجی نشود كه البته این اتفاق هم عموماً در قالب كارهای طنز و آثار مولیر صورت می گرفت. به طوری كه ماحصل این تفكر در آثار و نمایش های این گروه و علی نصیریان به اجرای نمایش «گاو» منجر شد كه به جهت بكر بودن و ایرانی بودنشان توسط داریوش مهرجویی طی دو سال متوالی، یعنی سال های 48 و 49 در قالب دو فیلم سینمایی ساخته شد در آن سال ها كسانی مانند علی نصیریان، عزت الله انتظامی، جمشید مشایخی، محمدعلی كشاورز، جعفر والی و... كارمندان اداره تئاتر به شمار می آمدند و از این رو تا سال های متمادی اجازه حضور در فیلم های سینمایی را نداشتند، مگر در نقش های كوتاه فیلم های تولیدی وزارت فرهنگ و هنر. اما فیلم «گاو» نقطه حركت این دست از بازیگران در عرصه سینما به شمار می آمد. این اثر نسخه سینمایی تئاتر تلویزیونی بود كه از سوی نصیریان و گروهش به اجرا درآمده بود و تلاش داشت در مقابل موج ابتذال فیلمفارسی قرار گیرد و گونه یی از فیلم های هنری را كه در آن سال ها به جهت ارزشگذاری های كاذب فیلم های تجاری و استفاده از ترفندهای مختلف برای جذب مخاطب مورد بی مهری قرار گرفته بودند، احیا كند. از این رو فیلم فوق، كاری متفاوت در سینمای آن روزگار تلقی می شد و برای بازیگران آن نیز آبرو و اعتباری خاص به همراه آورد نصیریان در این فیلم، نقش مش اسلام را بر عهده داشت كه باید گفت چون نقش مكملی در كنار شخصیت مش حسن بود و بازی او نیز تحت الشعاع حضور قدرتمندانه عزت الله انتظامی قرار گرفته بود، قابلیت های بازی اش به تمامی به تصویر كشیده نشد. اما در دو فیلم بعدی اش كه باز هم برگرفته از نوشته ها و نمایش های خودش بود، این فرصت و موقعیت در نقش های اصلی به او داده شد. نصیریان درباره شرایط این دوران می گوید؛ «در آن زمان جز چند كار معدود در زمینه مستند، چندان كار جدی یی در سینما، مخصوصاً در سینمای قصه گو دیده نمی شد. فضای معمول آن هم طوری بود كه با روحیات ما تئاتری ها، هم از لحاظ كیفی و محتوایی و هم به خاطر نوع آدم ها جور نبود تا اینكه با آشنایی با برخی از نویسندگان و داریوش مهرجویی كه آن زمان تازه از امریكا آمده بود ایده ساخت فیلم «گاو» شكل گرفت. مهرجویی هم به خاطر آشنایی اش با گروه و هم اینكه قبلاً نمایش تلویزیونی اش را دیده بود، پیشنهاد ساخت فیلم «گاو» را پذیرفت پس از این زمان او كه تا آن دوران در تلویزیون روی تئاترهای تلویزیونی تمركز كرده بود، حضورش را در سریال های تلویزیونی ادامه داد «سربداران» از نخستین سریال های او در اوایل دهه شصت به شمار می آید. نقش متفاوت او در این سریال به لحاظ جنس نقش و منفی بودنش نسبت به تمام كارهای سینمایی و تئاترهای پیش از آن در جایگاه بهتری قرار داشت. قاضی شارع شخصیتی باهوش، زیرك، فرصت طلب و چاپلوس بود كه علی نصیریان این وجوه را به تمامی در لحظات مختلف بازی اش هویدا می كرد یعنی از زمانی كه نزد خواجه قشیری خود را شیخ حسن جوری جا می زند تا زمانی كه نزد طغای تیمورخان به تملق او می پردازد یا زمانی كه سعی می كند با وعظ و سخنرانی مردم را آرام كند تمامی این خصوصیات را به خوبی نمایش می دهد. به عنوان مثال در صحنه یی كه قرار است گروهی را به اسم شیخ حسن بر دار كنند، یا زمانی كه مردم بر مغول ها شوریده اند و او آنها را به آرامش دعوت می كند، ما را هر بار با وجوه دیگری از این شخصیت آشنا می سازد. در واقع در مثلث زر و زور و تزویر او در ضلع تزویر قرار می گیرد. او خود درباره این حضور و نقش قاضی شارع می گوید؛ «شخصیت قاضی شارع به این شكل خاص در تاریخ «سربداران» وجود نداشته است، اما شخصیت هایی مانند قاضی شارع در تاریخ ما وجود داشته اند و به این علت چنین شخصیتی واقعی است. به هر حال برای من همكاری با عده یی از بازیگران و هنرمندان خوب سینما بسیار ارزنده بوده و هست.» یكی از تئاترهای تلویزیونی بارز و خاطره انگیز نصیریان در این دوران، تئاتر «سوزن بانان» است؛ تئاتری با نویسندگی بریان فیلان و ترجمه و كارگردانی داریوش مودبیان با داستانی خاص كه همراه با مهارت بازیگری بازیگران آن علی نصیریان (آلفرد)، داریوش مودبیان (آلبرت) و اسماعیل محرابی (جوان) آمیخته شده بود و آن را به یكی از تئاترهای موفق تلویزیون تبدیل ساخته بود دو پیرمرد و دوست قدیمی به نام های آلبرت و آلفرد در یك ایستگاه قدیمی و متروك قطار در شمال انگلستان به عنوان سوزن بان فعالیت می كردند. سال ها بود كه از این ایستگاه قطاری عبور نكرده بود. آن دو با وجود اینكه سال ها بود از خدمت بركنار شده بودند، اما همچنان در رویای بازنشستگی به سر می بردند. تا اینكه روزی جوانی به اسم كارآموز به جمع آنها می پیوندد و ماجراهایی برایشان رقم می خورد كه در نهایت منجر به مرگ آن دو سوزن بان و خود جوان می شود در این تئاتر، نصیریان نقش آلفرد، یكی از دو سوزن بان را بازی می كرد. آلفرد، انسانی بسیار ساده بود كه بیش از حد تحت تاثیر القائات آلبرت، سوزن بان دیگر قرار داشت و زمانی هم كه تحت تاثیر حرف های جوان قرار می گیرد، به خاطر خیانتی كه آلبرت به او كرده، دوست چندین ساله اش را می كشد و وقتی هم پی به اشتباهاتش می برد، جوان را به قتل می رساند. ما نصیریان را در طول دوران بازیگری اش با چنین نقش های آشنایی بسیار دیده ایم چرا كه سال ها پیش از این او را در فیلمی خاص در قالب آدمی ساده دیده بودیم. از این رو تئاتر «سوزن بانان» نیز در جایگاهی مشابه، اما در حد و اندازه های تلویزیونی اش قرار می گیرد در خلال تولید سریال «سربداران»، علی حاتمی دومین تجربه همكاری اش را پس از فیلم «ستارخان» با علی نصیریان می آزماید. ابوالفتح، سومین نقش تاریخی نصیریان بود كه از زاویه دید علی حاتمی یك پیشینه تاریخی داشت. در واقع ابوالفتح زاده كسی بود كه نقش بسزایی در تاریخ كمیته مجازات داشت، اما نحوه ورود و مرگ و ماجراهای خانوادگی او، همه از جمله وجوهی بودند كه حاتمی برای دراماتیك كردن داستان و ایجاد ارتباطی مناسب تر با مخاطب، بر این شخصیت فرض كرده بود. نصیریان نیز با هنرمندی تمام و اطلاع از اینكه قرار است صدای ناصر طهماسب روی صحنه های این شخصیت بنشیند و نیز با توجه به اینكه اساساً دوبله قادر است تمام مهارت ها و مهمترین عامل موفقیت كار بازیگر را كه حس اوست، كم رنگ یا در ایده آل ترین مرتبه قرار دهد، توانست به موفقیت قابل قبولی در اجرای این نقش برسد، چرا كه او در این شرایط تدبیری برای اجرای این جنس نقش داشت تا دوبلوری مانند ناصر طهماسب بتواند به خوبی از پس اجرای آن برآید كه البته باید گفت این مساله نیز بی تاثیر از نظرات علی حاتمی نبوده است. نصیریان در این باره می گوید؛ «به هر حال لهجه برای این شخصیت، آن را به مراتب گیراتر و جذاب تر می كرد. البته دوبله ناصر طهماسب هم بسیار خوب روی نقش نشست و از آنجا كه حاتمی دیالوگ ها را هم به شكل آذری نوشته بود، سیروس طاهباز به شهرك سینمایی آمد و با هم دیالوگ های تركی را كار كردیم. من هم سعی كردم لهجه ها را درست ادا كنم. حسن این كار در آن بود كه هنگام دوبله طهماسب از صدای من ایده گرفت و توانست هنرمندانه این صدا را ایجاد و اجرا كند.» بیشتر نقش های سینمایی نصیریان در مقایسه با آثار تلویزیونی او از پیچیدگی كمتری برخوردار هستند و شاید كمتر بتوان آن عمیق شخصیت پردازی كه در سریال های «سربداران» و «هزاردستان» بود، در آثار سینمایی او دید. نصیریان در فیلم های «آفتاب نشین ها» (مهدی صباغ زاده، 1362) و «فصل خون» (حبیب كاوشی، 1359)، «جاده های سرد» (مسعود جعفری جوزانی، 1364) و «ترنج» (محمدرضا اعلامی، 1365) كم و بیش نقش هایی را ایفا كرد كه چهره شناخته شده یی از نقش های یكسان مردهای ساده دل روستایی بودند. در حالی كه ابوالفتح در سریال «هزاردستان» و قاضی شارع در سریال «سربداران» به مراتب شخصیت های خاص تر و پیچیده تری بودند و برای ایفای درست و صحیح این نقش ها نیازمند تمركز، ژرف نگری و جست وجوی بیش از پیش در لایه های زیرین این نقش هاست كه لازمه آن نیز صرف وقت فراوان است.

    جدا از فیلم های اشاره شده آثار دیگری نیز در پرونده سینمایی او وجود دارد كه از جمله آنها می توان به فیلم هایی مانند «ناخدا خورشید»، «بوی پیرهن یوسف» و چند اثر دیگر او اشاره كرد كه جزء شاخص ترین كارهای او به حساب می آیند. در فیلم «بوی پیرهن یوسف» علی نصیریان به تمامی دایی غفور بود و بی هیچ كم وكاست و مبالغه یی از عهده خلق شخصیت برآمده است. او دقیقاً همان استعاره یعقوب (ع) است و این قطعاً منطبق بر خواست و ذهنیتی بود كه كارگردان مدنظر داشته و از او انتظارش را داشت. از سوی دیگر به خاطر درخشش علی نصیریان در این نقش، كار دیگر بازیگران توانای فیلم نیز تحت الشعاع این نقش واقع شده است. نصیریان خود درباره ایفای نقش های پیچیده یا ساده اش چنین می گوید؛ «اگر روزی پیشنهاد شخصیت ساده و نزدیك به خودم را در آن اثر داشته باشم، بسیار سریع با آن انس می گیرم ولی اگر با شخصیت پیچیده و مجهولی روبه رو شوم، قطعاً زمان بیشتری برای پی بردن به پیچیدگی آن شخصیت لازم است كه آن شخصیت در طول كار روی من می گذارد. هر شخصیتی نمی تواند بعد از بازی با من بماند. در این میان نقش های پیچیده به خاطر تمركز و جست وجوی طولانی كه برای یافتن شان داشتم یا تیپ هایی كه با آنها ارتباط بهتری داشتم، بیشتر پیش من می مانند و به لحاظ درونی هم در من رسوب می كنند، اما این طور نیست كه برای من معضل شوند.»

    نصیریان پس از بازی در فیلم «ستارخان» تا مدت ها حضور ثابت و مداومی در آثار تاریخی یا سمبلیك داشت. یكی دیگر از این آثار كه در اواخر دهه شصت ساخته شد، سریال «گرگ ها» بود كه نصیریان در آن سریال ایفاگر نقش حكیم بود حكیم یكی از كلیدی ترین عناصر قیام مردم بر حكومت مركزی و پادشاهی داستان به حساب می آمد. از این رو، او شخصی محكم، مردم دوست و دارای مرتبه و پایگاه اجتماعی بود كه معمولاً تاریخی نداشت و امكان وجود و تكرارش در هر شرایط و مكانی بود. البته عینی ترین یا مستندترین شخصیتی كه او در آثار تاریخی اش با این مشخصات به ایفای نقش آن پرداخته بود ستارخان بود. از این رو بی شك برای رسیدن به شخصیت حكیم از حس های تجربه شده اش در ستارخان بهره گرفته بود؛ مردی آرام كه خود را با شوخی های گاه گدارش با اعضای خانواده و كار داروسازی اش مشغول می كرد. اما به وقت نیاز برآشفته می شد و قیامی را طرح ریزی می كرد شاه خاموش» و «روشن تر از خاموشی» نیز گونه یی دیگر از این شخصیت های برجسته تاریخی و فلسفی بودند. او جدا از نقش های مثبت و خاكستری، توانایی خود را در ایفای نقش های منفی مانند قاضی شارع آزموده است كه حاصل آن خلق شخصیت های آثاری مانند «ناخدا خورشید»، «روز باشكوه»، «دیوانه از قفس پرید» و برخی دیگر است او درباره ایفای نقش های مثبت و منفی اش می گوید؛ «من فكر نمی كنم كه ما اساساً آدم های سیاه یا سفیدی هستیم زیرا همان قدر كه نیروهای انسانی در انسان جمع شده اند، ممكن است نیروهای شیطانی هم در گوشه پنهان ذات انسان ها نهفته یا تحت كنترل باشند. پس وقتی كه بازیگر آن رگه های خودش را نشان داده و می پروراند یا روی آن متمركز می شود، قادر است در قالب شخصیت منفی یا مثبت فرو رود یا در مرتبه دیگر، اگر این حواس را از پیش تجربه نكرده باشد، باید به تخیل پناه ببرد چرا كه تخیل یكی از بزرگ ترین میدان های عملی برای هنرمند به حساب می آید و یك بازیگر قطعاً باید تخیلی بسیار قوی داشته باشد تا بتواند با خواندن و مرور آن شخصیت پی به جنبه های روان شناختی رفتاری او برده و آن را در تخیل خود مجسم كند. در مرتبه دیگر هم تجربه زنده در میان اجتماع و بازار و جمعیت می تواند در رسیدن بازیگر به شخصیت موثر باشد تا به این ترتیب با شناخت و حضوری عینی در كنار آن شخصیت به نقش دست پیدا كند وجه دیگر بازیگری علی نصیریان آثار طنز او است كه تعداد آن نسبت به دیگر وجوه شخصیت های آثارش اندك است و بارزترین آن به دو نقش میرزا نوروز و مش خیرالله در آثاری مانند «كفش های میرزا نوروز» (محمد متوسلانی، 1364) و «مش خیرالله و صندوقچه اسرار» (داریوش مودبیان، 1372) بازمی گردد. این میل و گرایش به ایفای نقش های طنز عموماً به دوران بازیگری اش در كارهای تئاتر بازمی گردد زیرا در آن دوران او نمایش های متفاوتی از مولیر را كارگردانی و بازی كرده و به این ترتیب قابلیت های خود را پیش از این در این ژانر آزموده است و قصد داشته در مقابل دوربین نیز این آزموده ها را دوباره بیازماید. این دو اثر، آثاری بودند كه با وجود موفقیت هایشان هرگز در كارهای بعدی او تكرار نشدند سریال اخیر او «میوه ممنوعه» اگرچه دارای نكات خاص و ویژه یی است اما نسبت به آثار برجسته او در طول سال ها فعالیت تلویریونی اش در جایگاه مناسبی قرار نمی گیرد. شخصیت فتوحی (شیخ صنعان) پیرمردی است كه سال ها كوشیده همچنان به مناسبات دینی و روابط خاص آن وفادار بماند اما زمانی در موقعیت های امتحان الهی و به واسطه آشنایی اش با دختر ترسای قصه به یكباره و یك شبه عبادات و زهد و تقوایش را به چالش می كشد. این نقش به خودی خود قابلیت های ویژه یی دارد كه می توانست بازی زیرپوستی و درونی او را به خدمت بگیرد. فتوحی انسانی تنها است. او با وجود حضور اعضای خانواده، دوستان و نزدیكانش بسیار انسان تنهایی است. تمام این ویژگی ها مبین آن است كه با به كارگیری ویژگی های بازی حسی كه تاكنون از او در سریال های هزاردستان و فیلمی مانند بوی پیرهن یوسف سراغ داریم می توانست موفق تر از آنچه كه دیده شد عمل كند؛ اتفاقی كه در این سریال به شكل ضعیف تری شاهد آن هستیم به هرحال جدای از ایفای نقش های مختلف او در آثار موفق و ناموفق سینمایی و تلویزیونی اش، علی نصیریان امروز پس از سال های متمادی به درستی در جایگاه متناسب خود قرار گرفته است. او كه در دهه های چهل و پنجاه به شهرت رسیده، امروز با كوله باری از تلاش و تجربه و اندوخته هایی بس گران بها، همچنان در عرصه بازیگری، نویسندگی و كارگردانی تئاتر حضور دارد
    یه آدم باهوش ،با حرفایی که پشت سر بقیه هست
    در مورد اونها قضاوت نمی کنه!

    بلکه با برخورد با خود طرف اون رو میشناسه

اطلاعات تاپیک

Users Browsing this Thread

کاربراني که از تاپيک ديدن ميکنند 1 (0 عضو خانواده 1 مهمان عزيز ما)

کلیدواژه های این مبحث

قوانین ارسال

  • نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • نمی توانید به موضوعات پاسخ دهید
  • نمی توانید فایل پیوست ضمیمه کنید
  • نمی توانید نوشته خود را ویرایش کنید
  •